De Symfonische muziekpagina's

Door Niels Le Large

Klik hier om terug te gaan naar het Archief...

Devotie


Wie dacht dat de doorgenuchterde 21ste-eeuwse orkestpraktijk dirigentenzotheid heeft doen verdampen, rekende buiten de Oostenrijkse kapelmeester Manfred Honeck. Manfred Honeck (51) is music director van het Pittsburgh Symphony Orchestra en praktiseert het Rooms Katholieke geloof. So far so good. Iedereen mag een Amerikaans orkest dirigeren en of je je daarbij laat aansturen door de heilige geest is een zaak die behoort tot het privédomein.
Zo doordesemd van godsvrucht is mijnheer Honeck evenwel, dat hij niet alleen een eigen familiekapel liet bouwen, maar ook zijn devotie publiekelijk wenst uit te dragen. Daartoe gaat de maestro voorafgaand aan het concert in gebed, waarbij orkestleden worden uitnodigd deze preconcertante litanie met hem te delen. Meebidden, dus.
Ongemakkelijke gevoelens alom, dus toen de New York Times er lucht van kreeg liep iedereen op eieren. Orkestleden die door de krant werden benaderd over dit opmerkelijk verschijnsel, verslikten zich bijna in hun poging hun muzikale chef als een nobel mens te beschrijven. Eén van hen sprak zelfs over een echt Mensch, die eens een kleumende sneeuwruimer een warme maaltijd had verstrekt. Mooi beeld. Charles Dickens op het concertpodium. Minder gelukkig was de bijdrage van de solo-hoboïste Cynthia Koledo DeAlmeida, die in haar poging tot damage control opmerkte dat iedereen bij de gebedssessies welkom was: 'You don't even have to be Christian!' Wellicht niet nee, maar liever wel natuurlijk.

Tsja, mesjogge of niet, een muzikant valt zijn dirigent niet openlijk af. Het genereert foute publiciteit en je weet maar nooit of het een keer tegen je wordt gebruikt. Alleen de hoornist Zachary Smith zat er niet mee en zei droogjes: 'Virtually every conductor I worked with - the worship has been of themselves.'
Zo is het. Dirigenten die zich een bovenaardse status aanmeten, daar zijn we aan gewend. Maar god behoede ons voor de missionarissen.